ben beni yitirdim yitikliğimde
sis oldum karıştım dağ efsanelerine
ben beni yitirdim yitikliğimde
şarkılar sustu hüzün kaldı ellerimde
ben beni aradım çöllerimde
pusuyan yollarda kaldı ümit
dilin öksüzleştiği kör bir zaman
duvarlarda asırlık ayinler
gece, gündüz, yelkovan....
kirli yazılara vurgun duvarlar
Gülüşünü öldürmüş bir adam
Kıyameti bekliyor şimdi, orada.
Sorgularda değildi aklı, sordum.
Ben orada seni bekliyordum
Bir başımaydım,
Uyudun tam, uyusundu bu şehir de.
bir şiir düşürdüm pencereden,
buruşturup atarken canına yandığım;
sokağına, adına, kaderine, yoluna yordamına
el çekmişliğine tüm berduşların
o kinci ve kederli sigarayı.
ses demir; duvar ve kan
kırılan camlar aralık kapılar
yarı yolda bırakılmış kaçak aşklar
göz,dudak; mermi ve ihtiras
saatlere gömülen cesetler
ayazın kararlı bakışında buz
çam ağaçları, nar çiçekleri
yaz yollarında ayrılık resimleri
kırılgan bir yüz doğurur
dolunaya karşı kadehler.
yarım kalmaya niyetli ihanet şiirleri
çam ağaçları, nar çiçekleri
Deniz büyüdü,
düşlere karışan nehirler kara dönüştü.
Sonra biz, yani ben ve sağaltıcı
karda boğulan bir yetime yüzmeyi öğrettik.
Kediler kovalanırken, tırnaklarım öfkeye uzadı.
Bir çocuk usulca sokulup:
bir kırmızı papatya
iliştiriyorum mavinin yakasına
aklı karışıyor gökkuşağının
ben anlamam diyor şiirden
alıp çıkarıyor ayakucundaki
hazineyi yenilgi niyetine...
söner ışıklar
şehir terkedilir gece yarısı
kayıp ruhlar devriyeye çıkar
bir şarkı söyler sokak çocukları
köpek ulumaları, sirenler
caddelerde küskün ay sarısı
yüzyıllık bir şarkıda gözlerim..
karalar bağlamışım oğullarıma
ayinler düzenlemişim ateş ile.
güneşe selam verip aya bulaşmışım
yıldızları toplamışım dağlardan...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!