Yetmez mi artık çektiğim çile
Nerden nasıl geldin bilmem bu ile
Kaldığım bu şehre girmenle bile
Yer ile yeksan oldum gelme git
Yattığım yataklar dikenden sanki
Yine bir göç mevsimi
İşte yine sen yok'sun,
Kader yine önünü kestimi
Can yoksun, canan yoksun, sen yok'sun.
Gül yoksun bülbül yoksun
Bilmem bunu sana nasıl söylesem
Gönül bir pınardır akar gönüle
Atlastan bir libaski nasıl giydirsem
Har güle dönüşmüş açar gönüle
Şu taş gönlümde açan bir gülsün
Nerdesin
Ey hande-i didarım nerdesin
Gülbanklar seni çağırır nerdesin
Dilbazlar sana yakarır nerdesin
Bu serkeş gayya kuyusuna döndü nerdesin
Bu gece inan ki hava çok soğuk
Zifiri karanlık zindandan boğuk
Mezarlık gibi yürekler donuk mu donuk
Kalk yiğidim kalk geliver gayrı
Sinemdeki ateşe körük ol gayrı
Beni benden ister içimdeki ses
Bilmem ki içimdeki ben ben miyim
Beni bana yöneltir içinde nefes
Bilmem ki içimde ben nefesmiyim
Aynada durup ta halime gülme
Ağladım gözlerimde iki damla yaş
Büktüm boynumu sana dolandım
Alnımın üstünde iki tane kaş
Büktüm boynumu sana dayandım
Alıver ellerine şu kara kalbi
Gönlüm bana küsmüş bana demeden
Yar gönlüde küsmüşmü ki kendine
Bülbül konmuş dala güle demeden
Yar gönlüde küsmüşmü ki kendine
Gün geçti hafta geçti sene demeden
Gemileri yakıp giden sendin
Anıları alıp giden sendin
Bak istediğine artık erdin
Çalma mızrabınla yaramı artık
Kalem kalem saydın son kere
Bir hüzzam faslıydı seninle geçenler
Asumana yükselen sedalar senle geldi
Senle geldi asumandan hüzzam esintiler
Gözlerin gel derken sözlerin gelmedi
Aşık olduğum sen miydin yoksa senden miydi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!