Mehmet Furkan Şiirleri - Şair Mehmet Furkan

(A)ynı yerden yara almış gemi gibiyim
(Y)okluğuna yazılmış seyir defterim
(Ş)aha kalkmaz artık sensiz dümenim
(E)llerinle batırdın sen beni

(A)h bi başını kaldırıp gök yüzüne baksan
(Y)ıldızlardan başına taç yapardım aşkı
(Ş)imdi cidden gittin gözümden aldın ışığı
(E)llemeyecektin hayallerime sensizlik zarar veriyor bünyeme artık...

(A)yaklarım yapışık bi cambaz gibi yürüyorum hayatta
(Y)apboz gibi dağıttın kalbimi gittin bakmadan ardına
(Ş)oktayım hala sendin bu hayatta tek pusulam
(E)fkarlıyım hala yapayalnız kaldım dön gel Allah aşkına...

(A)yrılık denen silahla vurdun dün gece beni
(Y)üreğimde mermi gibi gözyaşları birikti
(Ş)imdi gidiyorum demekle unuturmuyum seni
(E)lbet gitmek hakkın ama sen öldürdün beni

Sen benim bu hayatta diğer yarımsın
İyi ki tanıdım seni iyi ki varsın
Yıllar sonra senle hayata bağlandım
Sen bu hayatta tek anlamsın

Ben seni sevdim bitek seni
Yıllarca beklediğim bi hayalin gerçeğidin
Sen herkes için Ayşe iken
Benim Ayşem din...

Kızmıyorum sana haklıydın terkettin

Ay karanlık olmasa dünyaya yansıtmaz ışığını
Yar seni sevmesem çoktan unutmaz mıydım
Şimdi olsan yanımda diye hayaller içindeyim
En güzel anımızı özlemle yitirmeyelim aşkım

Aylar oldu bi ses çıkmadı senden
Yokluğun yok etti beni neden be Ayşem
Şimdi benden uzakta mutlu musun söyle
Emanet gülümseyle yaşanır mı böyle
Mehmet ölüyor sensiz gel düşünü kefenle...

(A)ciz bi aşık gibi oturuyorum gönlünün parkında
(Y)apraklarını yoluyorum bi papatyanin seviyor mu sevmiyor mu bu son falım da
(Ş)ımarık bi cocuk edasıyla yüzüme vuruyor sonra
(E)n acımasız haliyle yokluğun oturup ağlıyorum ve sen yine yoksun yanımda...

Telafisi olmayan olumsuz bi vaka gibiyim
yapalaynizim bilmediğim karanlıklarda
Şimdi sadece sen ve ben varım dörtmetrekare odamda yalnız başıma
Hiç yaşamadım senden önce şimdi de yaşamıyorum senden sonra
Yalnızlık tanımlanmış bana oysa ecel yazılmalıdı sensiz alnıma...