Bir bahar akşamı
Har akşamı
Yar akşamı
Zamanın donduğu o demde
Efsunlu bir şiirdir söz
Ne tuhaf
Bedeni yanımda
Yüreği uzak
Gözleri bana bakarken
Düşleri kaçak
Gözleri gülüyor
bugün benim umut günüm
gülümseyerek bakacağım gökyüzüne
sıcacık ellerini çocukların
öpeceğim babacan
Muhacir duygularda yitirdim seni
Şimdi kaldırımlarda izin bile yok
Kahpe gecelerdeki çığlığımı
Yıldızlara pervasız serzenişimi
Karanlığa savurduğum küfürleri
Duyan yok beni
Kelimeler diziyorum seni anlatmaya
Cümleler aciz kalıyor
Harfler darmadağın oluyor ansızın
Gözlerim gibi yüzüne her baktığında..
İşte öyle her çıkışımda karşına
Kalbim ritmini yitiriyor
Esre esir olsun
Rabbim esirgesin
Hani bir bıçağın sırtında
Elim eline değdi
Kanadı
Bekleme beni sevgili
Bekleme beni.
Elimde bir demet çiçekle
Çalmayacağım kapını
Geçmeyeceğim evinin önünden
Göçeceğim bu şehirden
Gün uzun
Gün sıcak
Cehennem misali gönlüm
Gözlerinde yanacak
Kızıl kıyamet hüzün
Bir ayrılık şarkısı
Fanus söndü
Şimdi gecedir
Firketelendi düşlerim uykusuzluğun yakasına
Şiir şimdi
Sabaha dek sürecek işkencedir.
Akşamları sığındığı tek odalı evde
Sonsuz bir yalnızlıktı yüreğindeki
Sobasız çulsuz perdesiz kış geceleri
Gizli ve derin bir ağıttı gözlerindeki
Sabahlar hep uzaktı geceler boyu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!