Ey derdi olan dertsiz arkadaşım
Gittin vuslat diye bir şey öğrendin
Benim pişmez iken bu handa aşım
Yârinle gittin gurbette sözlendin
Bana sorma bir sual bu demlerde
O andaki hâlimi tekrar tattırsalar keşke
Uğruna yandığım gözler senin midir menekşe
Yolundayım lâf mı yetişir sinemdeki eşke
Evliyadan nurlu eller senin midir menekşe
Bir kerecik utanan insan değil midir artık
Beni, Canımı sıkan
Candan usandırdı yahu
Bana Gaip perdesinden
Gelen tek bir çifttir ahu
Görsen bir dert görmesen bir
Kafamdaki ipleri ör
Tek senin elin yakışır
Derimdeki izleri gör
Tek o gözlerin yaraşır
Ne yalnız anlar halimi
Tenlerimiz değişmesin
Saçların kokmasın bana
Elim yüzünde gezmesin
Sadece göz, yeter bana
Yüzüne bakmak yüz ister
Bir kış sabahı tanıştım yaşım on üç'ken
Durumum ve davranışım fazla gülünçken
"Zor demdi geçti, gitti, kurtuldum" diyemem
"Bir dost tarafından soruldum" hiç diyemem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!