Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Adem’den bu yana, dünyada herkes gibi yaşayan, nefes alan bir insan olmamın yanında; beni ayıran tek özellik, mısralarla dertleşip tekrar onlarla susuyor olmamdır.
Hayatın döngüsünde karşımıza çıkan her olayı, sessiz bir şekilde fısıldarken, mısralara kaderin sessizce fısıldadığını duyuyorum hayatlara.
Hayat bunu öğrendikten sonra başladı…
