Özgeçmis
Miladi dokuz yüz altmis dokuza rastlar dogumum,
Egitimci Mustafa Dogan’in ilk ogluyum,
Hüyük ilçesine bagli Ilmen’de dogmusum,
Memleketimin hasretini uzaklarda çekmisim.
Edirne’den Kars’a babamla uzandim,
Tedrisata evvela Konya’da basladim.
En güzel günlerimi verdim, unutmam Beysehir’i
Memleketimde tamamladim ilk ve orta tahsilimi,
Ikinci sinifta yaptim izdivaci,
Nasip ettim Rabbim, ilk oglumuz Furkan’i
“DAYI” dedik, evimizin adina Kasimpasa’da,
Orada bulduk dostlarimizi gerçek manada,
Gayemiz hizmet idi, gerisi vesselam,
Ahireti unutmadik kayda deger tek kelam,
Naçiz kalbimden dostlara sonsuz selam.
1992-Istanbul
Bu siiri, I.Ü. SBF mezuniyet yilligi için 1992 yilinda yazmistim. O tarihten sonra elbette hayat durmadi. Furkan'dan sonra ikinci oglum Mustafa ve kizim Ayse Sena'da bizlere mutluluk verdiler.
Ve elbette yillar çok seyleri getirirken bazi seyleri götürdü hayatimizdan...
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!