Gözlerimi yumdum,
Fasulyeyi kavurdum,
Herkesi sofradan kovdum,
Kendimi Kuzköyde buldum...
Aradığına denk gelemedim,
Kendimi sen gibi bilemedim,
Hiç bir yere gidemedim,
Kendini sev benide sev.
Sen yinede vazgeçme ara,
Selman Durmus
Selman Durmus
Kalipcilar kalıp yapar,
Gecesini gündüzüne katar,
Yastığı görmeden yatar,
Kim bilsin halini,
Eşek ölür semeri kalır,
İnsan ölür eseri kalır,
Yaptıkların bir ömür alır,
Kimin ne dediği değil, senin ne yaptığın önemli olan.
Ne yaptığını anlamasalar da,
Kimselere aldırma,
Vur semeri eşeğin sırtına, palanını sıkıca bağla,
Tak direngeçleri yanına,
Ekmeği de unutma sakın ha,
Dilime bir türkü dolanmış,
Kolumda bilezigim,
Başımda çiçekli yemenim,
Yüzümde yeşile boyanmış bir tebessüm,
Kırmızı gömleğin var benim.
Yeşillikler arasına karışmışım,
Kimisi kaçtan biçiyon dedi,
Kimisi tırpanı nereden buldun dedi,
Kimiside maşallahlar olsun dedi,
Kolay gelsin Ayhan Bağdat.
Otlar büyümüş olmuş diz boyu,
Ecel gelmişse kapıya,
Azrail kalmaz yatıya,
Bu bir ders anlayana,
Koronaya dikkat edelim.
Ellerimizi güzelce yıkayalım,
Kendine beni alıştırdın,
Hücrelerimi birbiriyle savaştırdın,
Beynimle kalbimi barıştırdın,
Korono virüsü gibisin.
Göz kapaklarım kapanıyor,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!