Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Heder li min mij e, li min dûxwan e
Dîsa li şehîna hespê rewan e
Rojane ez bo te hespê xwe dajom
Çavê min jî li hesreta xewan e

Ez rêvî me, ji van xeman û derdan

Lo şivano şelafetî nekêyfe;
Te digot “ Welat nebe mirine”
Bi şelifî têkçûyî ma neheyfe?
Malxirabo tu nizanî me şere!

Lo Şivan Perwer hozanê bêbawer,

Tüm soluğunu bırak, şevkle içeyim
Kolların arasında sarhoş gezeyim
Bir kızgın kızıl güneş, yanan volkan ol
Ben sana dokundukça hep eriyeyim

Hep bana gül şen-şakrak, akıp- coşayım

Şu koca dünya baştan aşağı emeğe, saygı duymayan
Daha fazla pazarlar bulmaya çalışan
Adalete, komünala üretime
Aklı ermiyen
Midesi
Haram dolu

Dîsa dilê me qijilî hûnudirê me jî kizirî
Neyarê hov kezeba me êşand û ji me xwîn rijya
Ferehat xemgîne Dicle xemgîne welat xemgîne
Ev şerê qirêj de dîsa dil û kurçikên me pijya

Warê me bajarên me gundên me deşt û zozanên me

Yoksulun göz yaşına bak
Sessiz kalan sinmişe bak
Çobanın kelbine değil
Zengindeki saraya bak

Lora hasret köylüye bak

Patron-ağa devletinde
Şaştım kaldım olanlara,
Dindarlara, yobazlara,
Kaba saba insanlara,
Eli kanlı eşkıyalara, zalimlere, zorbalara,
Hahamlara, keşişlere, imamlara, dedelere…

Seni ne çok sevmiştim
Sana süsen demiştim
Bilmem hatırlar mısın?
Sana değer vermiştim

Hem de ne çok baskınsın

Yüreğime düğümlenip içimde kalan müzmin sancı
Dikiş tutmayan yaralarımla, hüzünlü gecelerimle
Fırtınalaşan çığlıklarımda, gözyaşlarımda
Karanlığa çıka, bata
Boğuluyorum
Hissediyorum, sol yanım acıyor

Bugün bir ceylan gördüm
Vardım adını sordum
Bakışı çok güzeldi
Gözlerinde kayboldum

Kaşı hilal, kemandı