Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Şu divane, garip hâlim,
Akar gider seller gibi.
Kor ateşte yanan dalım,
Tozup giden küller gibi.

​Çarkı bozuk şu dünyada,

Dağlar kadar derdim olan, bu koca şehirde
Bir anlam veremiyorum
Karanlığıyla
Beni
Sessiz- sedasız
Boğmaya çalışan

Ayrılık pusu kurmuş yollarıma, ölüm yanıbaşımda
Ne şafak yakındır geceme
Nede yıldızlara var içinde
Karanlık dünyamda
İçimdeki yangından başka
Her şey uzaktır bana

Şavkın vurmuş dağlara, kayalara
Umut dolsun gelecek yarınlara
Mehtap yoksa güneş yoksa sen varsın
Mail oldum sendeki bakışlara

Sevgi sende, sabır sende ağlama

Umut günleri gönlümün gözdesi
Yüreğimdeki sevginin özcesi
Felek verdiğin acılar çekilmez
Değme güle, cana selle gidesi

Başıma inen zulümün asası

Candan can, ömürden ömür alan, acıyı biz halklara dayatan
Şu pervasız devran neyin peşinde?
Ne istiyor bizden?
Ne?
Gün oluyor
Erdemliyi, namerde muhtaç ettiren

Bir yanımız kahır içinde, diğer biri zevk-ü sefa sürüyor
Aydınlığa doğru, yaşama doğru kurşun sıkılıyor
Ava giden, zalim bir avcının çantasında
Ateş ile, hicran ile
Derinden nefes nefese soluyan
Bir kahpe kurşunla vurulan

Bak sabahın köründe, serin rüzgârda yaprakları solgun
Yalnızlık, mutsuzluk çiçeklerine burunmuş
Bir ağacın gölgesinde
Yaşama sevinci azalan
Güzel ötüşlü
Minik bir toygar kuşu

Serdilka min xewn, xeyale
Bingeha cîhana mine
Şeva min re tavehîve
Ew canika dilê mine

Xwe şêrîne xwe bedewe

Yâr bir bilsen seni çok özlüyorum
Buğulu gözlerimde arıyorum
Tükenmeyen zifiri gecelerde
Sensiz deli divane oluyorum

Ne oluyor, dünyama ne oluyor