Mehmet Aydemir Şiirleri - Şair Mehmet Ay ...

Makamın bitmeyen çilesi…

İçten, lakin gaipten gelirmiş düşünceler,
Sıralanırlar tespih taşı misali ardın sıra,
Her biri inceden dokunur yüreğin bam teline,
Notalardır onlara ifade ve anlam yükleyen…

Sevdanın pençesinde
Uçmak sonsuza...
Yükseldikçe yükselmek
Bütünleşmek teninin yumuşaklığı ile
Sığınmak içindeki yüreğe
İnanmak gönül ferahlığında

Bir hayat isteniliyor,
Yaşamın daha güzel olması için,
Bir sevgi aranıyor,
Belki eşi yaşanılmamışçasına,
Sürekli hayaller kuruluyor,
Çıkmaz yol misali,

Ateşten gömlek…

Yoğun bir günün ardından,
Serin esen rüzgâr avutmak istese de benliği,
Gözlerde uzayan ufuk çizgisi,
Terk edecekmişçesine uzamakta…

Canan IX…

Bir elmanın iki yarısı,
Bir canın iki yüzü,
Yani…
Bendeki sen,

Düşle...
Düşle yarını...
Düşle sevgiyi...
Düşle ki gücün içine dolsun...
Düşle dostların olsun...
Düşle düşünü... geçek olsun...

Ey Koca Çınar...
Gözlerimde gizlenen yar,
Kalbimi okşadı da gizlice gitti...
Yüreğimdeki beni ben eden kuvvet,
Başımı öne eğdirdi de gitti...
Yüreğimdeki özlem,

Bilir misin sevgisiz yaşamak,
ne zor iş...
Kalbinin esen rüzgarlarına,
Karşısına set çekmek,
Irmaklardan akan suların,
Yönünü çevirmek,

Hep çocuk olsaydım.
Büyümeseydim keşke,
Oyunlarımızı oynasaydık.
Çamur ve toprakla kirlenseydim.
Yada ama olarak doğsaydım.
Görmeseydim bitik ve yitikleri,

İlk doğduğum gün, aldığım nefes,
İlk ayaklarımın üstünde attığım adım,
İlk olarak iki dudağımın arsından çıkan “anne” sözcüğü,
Okula başlamak pahasına senin yokluğunda, icime sızan acı,
Babamın o sev katli bakısı,
Can dostum gölgemle oynadığım oyun,