gece rüzgarının düşürdüğü yaprak
örter üstlerini yorgan gibi
tüm yüzsüz kapılar kapanır yüzlerine
üşümeye mahkum olurlar
sessiz konuşmalara kulak verirler
I.
Gel bu gece tahtları yerle bir edelim
Yazalım insanlık tarihini yeniden
Çalalım tanrıların tüm güçlerini
Kalsınlar tahtsız ve taçsız
eşikte diz çökmüş anne
ışığın ağırlığını öpüyor alnından
gecenin kahrını yırtarak
yas tutan coğrafyada
Ressamlar nedense korkarlar
Şairin yüzünü resmetmekten
Ve sığınırlar göğün en karanlık yerine
Süryani ressam kadın yeltendi
Şairin yüzünü çizmeye
Kuşların göçtüğü bir günde gömün beni
Sol yanım güneşe baksın
Ne soğuk ne de sıcak geçsin
Ayak uçlarımdan
I.
Gecenin üçü ve ben hala bir şiirin aklındayım
Düşündüm bu gece tek başına bir şeyler yazamam
Sana şiir yazacaktım olmadı
II.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!