Sessizce kapandı ardımızdan
Bir zamanlar gül kokan o kapı.
Ne sen döndün geriye,
Ne ben sorabildim “kal” diye usulca.
Bir sözün ucunda düştü yüreğim,
Kimse bilmez,
Senin adın düşünce kalbime
Hangi rüzgârlar diner,
Hangi yaralar yeniden sızlar.
Ben içimdeki sessizliğe sığınırım;
Çünkü en çok orada seni bulurum.
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!