Beni sorma
ışığı hâlâ açık odalara.
Orada ben yokum.
Gecenin kendini inkâr ettiği saatlere,
kapıların içeriden kilitlendiği evlere,
Bir avuç toprak susturdu adını,
Bir sela böldü göğü ikiye.
Dün dediğimiz dünya
Bugün cebimde buruşmuş bir mendil gibi
Islak ve anlamsız.
Bugün
içimdeki kilitleri tek tek açıyorum.
Anahtarlar paslı,
ama hâlâ benim avucumda.
Beni yarım bırakan cümleleri
Bir yerde, hiç planlanmamış bir anda
hayat;
iki yabancıyı alıp
aynı sessizliğin içine bıraktı.
Adını sonradan öğrendim belki
Şairin Biri Der ki:
Bir gün biri girecek hayatına.
Diyecek ki "Geç kaldığını düşündüğün her şeye seni yetiştireceğim." Ve işte o zaman fark edeceksin; kalbin aslında hep onun için saklanmış.
Ben bekledim,
Sessizce kapandı ardımızdan
Bir zamanlar gül kokan o kapı.
Ne sen döndün geriye,
Ne ben sorabildim “kal” diye usulca.
Bir sözün ucunda düştü yüreğim,
Değişiyorum,
fark ettirmeden kendime bile.
Ne bir el uzatma isteği var içimde
ne de tutulmayı bekleyen bir boşluk.
Kırgın değilim,
Gözlerin papatya;
bakınca bahar düşüyor içime.
Her kirpiğinde bir umut,
her bakışında sessiz bir kal gizli.
Saydım yapraklarını kalbimin:
İçime içime işler ya bazı hisler,
Seninle başladı benim içimde büyüyen o sıcaklık.
Sanki sesin, kalbimin en gizli odasında yankı,
Gülüşün ise yüzüme dokunan en yumuşak rüzgâr.
Bazen durup düşünüyorum…
Bazen en doğru yol;
Kalbi göğe bırakmaktır,
Her şey için sessizce
Teslime sarılıp durmaktır.
Ve gönül yorgun düşerse,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!