Umudun bittiği yerde açıverdi bak kan çiçekleri
İçiyorum sayende kızılcık şerbetini şerefine diyorum
Boğulurken yolunda sen düşünme gününü yaşa
Elbet gülecek benim de yüzüm aşkın unutulacak..
Aşk bizi terk etti elden bir şey gelmiyor
Bir mucize istiyorum aşkında kendime bir yer
Yazmak istiyorum damarlarımdan akan kanlarla
Nakış gibi işlemek ekmek ve su gibi ihtiyaç duymak
Sadece ikimizin hayallerinde seninle yaşlanmak..
Bir sokak ortasında öpmek dudaklarından masumca
Bir mutsuzluk hikayesi bizimki akla ziyan
Neşeli günlerin kalmadığı kalp ağrısının arttığı
Dönüşü olmayan yolculuk şimdi kapıları kapanan
Kördüğüm olmuş bedenler kaldı senle olan sevdadan
Karanlığın sol eli tutunamayan göz yaşlarım eserin
Dayanır mı bilemem kalbim duvarlara bakarken..
Bir rüyanın gizemli bölümlerine sığdıramadık aşkı
Koca bir ömür koskoca dünyaya sığamadı ne yazık ki
Zamansız esen bir ayrılık rüzgarı alaşağı etti bizi
Ayaza kalmış bedenlerimiz incinmiş ve kırılmıştık..
Küçük bir çocuğun masum yalanları kadar saftık oysa
Bir duvara çarptım bu sabah
Uyandım bir ağırlık var üzerimde
Sanki bütün tırlar bana çarpmış gibi..
Sana uyandı sana çarptı yüreğim bu sabah
Uyandım sevinçle yoksun incitiyor sensizlik
Bir enkaz bıraktın ardında nerden bileceksin ki
İhanetin yalanın olduğu yaşam öğrettin bana
İnandıklarım yıkıldı sayende moloz yığını kaldı
Ağırıma gidiyor sevgi üzerinde oynadığın oyuna..
Yaşam işte her gün yeni şeyler öğretiyor insana
Ne zaman bir bulut görsem gökyüzünde
İçimde bir sağanak başlar gözlerime doğru
Ne kaldı benden sana bilmiyorum sevdiğim
Senden kalan koca bir hayal kırıklığı bana..
Bahara açılan bir pencereydin gönlümde
Sen çölde kurumaya mahkum bir çiçek olsan
Kurutmamak için gözyaşlarımla sulardım seni
Kalbimden vazolar yapar seni beslerdim sevgimle
Ah bir bilsen üzerine şemsiye gibi açardım bile..
Koklardım her gün seni güne öyle başlardım
Bir çocuk tanıdım gözleri kara
Kirpiklerinden düşen iki damla yaş
Korkmuş ürkmüş çıplak ayaklı masum
Enkaz altında duruyor öylece orada..
Bir çocuk tanıdım gözleri maviş
Bir çocuk yalnızlığı kadar derin içimdeki yokluğun
Masallarla avutuyorum kendimi yalnızlığımda
Kendime yalanlar söylüyorum bir aptal nidasıyla
Kapıları dövüyorum camları indiriyorum ha bire
Küçük bir ceylanın ürkek bakışları var gözlerimde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!