Mehmet Ali Tuna Şiirleri - Şair Mehmet A ...

İki kelime yetiyor inan kalbi kırmaya,kum tanesi kadar sözler mutluluk verir belki de sevdiğine,bazense eşsiz bir hediye yetmez gönül almaya,bırak sen elalemi kapa kulaklarını aç kanatlarını mutluluğa sevdiğin ve sen varken kime ne bu yalan dünyada boş ver dostum bildiğin yolda git.

Bir bahar sıcaklığında sarıl ellerine sımsıkı tut terleyene dek bırakma sakın; sus konuşma tılsımlı bir gecede bırak gözlerin konuşsun anlatır senin yerine onu çok sevdiğini sokul koynuna kokun değsin tenine romantizm dolsun odaya slow müzik eşliğinde bir bedende dans et,sonrasını düşünme bu güzel anı yaşa..


Yaz: Mehmet Ali Tuna

Çiçek pasajında karşılaştık sıcak bir akşamdı
Sen oturmuş soğuk biranı yudumluyordun
Bense seni izliyor sanki seni içiyordum
Sarı uzun saçların,yeşil gözlerin inanılmaz güzeldin
Göz göze geldik biran kadeh kaldırdın mutluluğa

Bu defa bir başka sevdim seni sevda çiçeğim
Bir başka baktım gözlerine yüreğimi ikiye bölen
Bir bela gibi çektin kendine sen sümbül böceğim
Solarken açtırdın bahar gibi çarptın beni birden..

Billur gibi sesin bir başka geldi benim tatlı belam

Sanmaki çocukluğumu yaşabildim,yaşayamadım dostum hayatın zorlu dişleriyle mücadeleye altı yaşımda başladım. Hiç unutmuyorum bugün bile aklımda toz almakla başladım çalışmaya kirli ve paslı teneke sobaları silmek zordu inan. Küçücük bedenimle ulaşamazdım boylarına.Sonra fazla dayanamadım berber çırağı olarak yeni bir işe başladım.İlk para kazanmam beni çok mutlu etmişti.Aldığım parayı elimde sıkıca tutaraktan eve gidip anneme teslim etmiştim.Çok güzel bir duygu oluşmuştu evimizde. Hiç unutmam.

Sonra Ortaokul yıllarında yaz tatillerinde kahvelerde garsonluk yapmaya başladım.Hoşuma gidiyordu evimizin bütçesine katkıda bulunmak. Oysa biliyordumki Annemde,Babamda beni mutlu bir çocuk olarak büyütemedikleri için üzülüyorlardı.Sabah erkenden kalkıp gece geç saatlere kadar çalışmam onları üzüyordu. Çok yorulduğumu düşünüyorlar istersem bırakabileceğimi söylüyorlardı. Olsun ben mutluydum. Sonraki yaz tatillerimde kendime bir boya sandığı yaptırarak boyacılık yapıyordum. Parklarda,kahvelerde bazende kaldırım üzerlerinde ayakkabı boyayarak harçlığımı çıkartıyordum. Hiç gocunmuyordum hayattan.Ne yapalım İlahi Takdir böyle istemişti.

İnanın insanın kendi alınteriyle kazandığını harcaması kadar mutluluk veren başka bir şey olamaz. Şimdiki çocuklara bakıyorumda sadece istemeyi biliyorlar. Paylaşmak nedir nasıl bir şeydir haberleri dahi yok. Dünyamız giderek dahada kötü olmaya başladı. Maneviyat,sevgi,komşuluk vs. gibi o güzelim duygular yok olmaya başladı. Ne acı bir şey inanın kendi insanlığımdan utanmaya başladım. Çünkü bu değirmenin dişleri arasında bende varım,oğlumda var. Oysa çocuklarımıza güzel şeyler bırakmak bu manevi duyguları öğretmek küçücük kalplerine iyiliği,yardımseverliği,çevre temizliğini,orman sevgisini öğretebilsek dünyamız çok daha güzel yaşanabilecek yer olur diye düşünüyorum.

Hayatım roman olur döksem beyaz sayfalara
Nerden başlasam bilmem başı sonu hüzün dolu
Dilimden dökülürken sana dair hayat hikayem
Sarhoşluk en güzeli ninni tadında hemen unutmak..

Dokunsan bana yanar ellerin sıcaklığın dün gibi

Kalan hatıralarınla avutuyorum kendimi
Yeni bir yol bulamadım çıkışlar hep tutulmuş
Kör bir kuyudayım çaresizce çırpınırken
Kurtulmakmı yoksa karanlıktamı kalmak
Karar veremiyorum boş gözlerle bakarken

Bir hevesmiş benimki gelipte geçen
Türlü türlü laflar her bir kafadan
Unuturmuşum seni başka güzel görünce
Ne Z......ler severmişim daha bu yaşta..

Kahrolurmuşum ben sen beni sevmezsen

Bir sana küskünüm birde hayat yolu bağlarına
Aklım inan kördüğüm çözülmesi zor denklem
Gerilmiş ok gibiyim hedeften sapan sarhoş gibi
Ağladım bir başıma söz dinlemez deli gönlüme..

Haykırsam tepelere,dağlara sesim sana ulaşmaz

Ne ruhum seni taşır nede sensizliğe alışabilir
Değirmen gibi öğütür sevdan unufak olsada kalbim
Ruh olur gökyüzüne çıkar bazen bulutlarda seyreder
Alçalır yere düşer seni gördüğü her sabah cemre gibi..

Adını koyamadım sayısız bakışmaların kirpiklerinde

Çok zor biliyorum bu aşkın yürümesi
Bin türlü handikaplar var aşmamız zor
Acılar içinde geçen hayat bizimkisi
Ne sen kopabildin yuvandan nede ben

Olsun be güzelim hayat böylede güzel