Artık boş aşk denen kelimeler
İnanmıyorum işte sevgilere sözlere
Yalan geliyor bana gülüyorum halime
Bir zamanlar çektiğim acı dolu günlere..
Unuttum birtanem önceki hayatımı
Kuru bir ağaç idim kıraç topraklarda
Fışkırdım fidan oldum göz pınarlarında
Garip bir sandal idim sakin ırmaklarda
Büyüdüm liman oldum engin dudaklarında..
Küçük bir köy idim Anadolu koynunda
Ne garip bir hayat benimkisi kaybeden oldum
İyilik yapsan boşuna denize at derlerdi büyükler
Hançer vurdun böğrüme dün geceki güvensizliğinle
Evimi açtım,lokmamı verdim,canımı verdim oysa sana..
Neden hep yenilen üzülen ben oluyorum bilemem
Bir rüyadan uyandım yanımda sen vardın
Ellerimden tutmuşsun kendine çekiyorsun
Üşüdüm buralarda sıkıca sar diyorsun
Beni benden alıp mahzunca bakıyorsun..
Sev diyorsun her zaman unutma beni
Ayrılığın içimde su alan tekne misali sızım sızım
Titriyor yüreğim korkularımla baş başa kaldım
Onsekizinci ayındayım sensizliğin nedir bu halim
Kahretsin getiremem seni gidişinin yok dönüşü..
Kesmiyor birtanem gündüzleri mutluluk, akşamlarsa
Sustur yüreğimi konuşmasınlar,bırak kendi halime
Dayansın sensizliğe acıların en derininde hissetsin bırak
Bakma öyle gözlerinle duygu seli çıkamam öyle birden
Lanet olsun sana neler yaptın aşkıma bana anlatsana..
Sıradanmış sevdalar birbir bıraktın izlerini şimdi anladım
Yaz bitti şimdi sonbahar aylardan Eylül, bir akşam
Aşk işte geceleri aydınlatan sabahın ilk ışıklarına
Üşütürken sonbahar ısıtır nefesin bir yaz sıcaklığında
Kalbimde bir sevinç şimdi senin gülüşünle uyanınca..
Aşk unutulmayan bir hikaye senle, beni anlatan
Yeteriz biz kendimize adı üstünde küçük sevda işte
Aldırma sen kimler ne söyler geçer bu zor günlerde
Yalan yok toprak kokan şehirde büyüdüm geldim
Olmasan da bu gece yanımda hayalin esir alır avutur..
Oysa ne büyüktün düşlerimde bire bin veren tanrıçam
İsyanlara gebe gönlüm ne yapsam da dinlemez
Kul oldum yar kapısında el pençe divan durum
Bakmaz oldu bir tanem çaresiz bir harap oldum
Vur böğrüme o hançeri odalara sığmaz oldum..
Acı veriyor yokluğun gülen yüzün gülmez oldu
Bir sürgünüm korku dolmuş gönlümde sabahların
Ürperir geçmişlerden kalan hikayelerim anlatılınca
Sır olacaktı bedenimde ölüm beni alana kadar
Ne varsa yaşanmış olan hesap soruyor benden işte..
Hayat acımasız insanlarsa nankör anılarsa bir engel
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!