Doğan güneş doğmaz oldu neden
Geçen gemi geçmez oldu saatinde
Balıkçılar atmaz oldu ağlarını sığ sulara
Rıhtımdaki sevgililer gelmez oldu o banka
Sorma bana sen yoksun diye neden..
Varsın hayat harcasın beni yeter ki sen küsme
Sarhoş oldum ayılmam yakarken senin sevdan
Aşk yarası der geçerim şu budala bu halime
Seviyorsam kime ne düşe kalka giderim..
Konuş bir tanem anlat fısılda kulağıma susma
Rehin kaldım kor bakışlarına, kumral saçlarına
Üşengeç ruhum uyandı sımsıcak beyaz teninde
Vuslata vurdun beni ne yapsam çaresiz dudaklarım
Eşsiz güzelliğinle yaktın kurşuni tavırlara inandım
Yok yere sevdalandım küçücük körpe yüreğine
Dönüşü yok artık bu yolun sonu neyse giderim
Elimde değil işte bak akşam oldu bakıyorum pencereden
Gözlerim dalıyor yanaklarımdan süzülüyor sicim gibi yaşlar
Beklerken her akşam gelsen diyorum sokaktan el sallayaraktan
Gülen yüzün belirse bir kez hayalin bile olsa görsem yeterdi bana..
Melekler ağlamaz’mı özlemez’mi sevdiğine, sen hiç gelmedin
Kalbimde bir acı aklıma düştün dün gece
Sol yanımda bir ağrı sırtımda anlamsız bir yük
Atsan atılmaz oturdun içime yalnızlık ve keder
Küstüm inan dünyaya hayat masal değilmiş meğer..
Bir damla gözyaşı dökemem cennet kokulu yarim
Nehir olup taşardı gönlüm sevda kervanında olsan
Satıh olur akardı kanım yolun sonu sen olsaydın
Mola nedir bilmezdim ucu yanık mektubun alsam
Tatlı dilin afettirir seni çoçukça girerdim koynuna..
Seyretmeye doyulmaz eşsiz güzelliğin kırlarda gezerken
Sen kimi sevdin çocuk öylesine temiz
Pırıltılı bakışların kime söyle görülmemiş bu sevda
Açılmamış duygular boncuk boncuk terlemeler kime
Masum bir öpücük kondururken güzelim sevgiliye..
Aklar düştü saçlarıma sefa nedir bilemedim
Koca bir yalan olmuş zahmetlere katlandım
Perişanlık diz boyu kırılgan yaşantım sorsada
Hep gidenler vagonunda yalnızlık rıhtımındayım..
Yaşamak acı çekmekse ödenecek bedel yok bende
Sen içime akıttın zehiri ağ gibi dudağıma bıraktın
Gözlerin beyaz yelken gibi al savur harman gibi
Çektiren sen oldun gün batımında dört bir yana
Gurbet türkülerinde nakarat yaparken hep ağlatan..
Sevda değil seninki nefesim nefesine adres sorarken
Yaşam mutluluk vermiyor bana yolculuk zamanı
Üzerime geliyor her şey sevinçler yok artık burada
Nefes alışlarım düzensiz içimde yorgunluk senfonisi
Bitsin istiyorum pembe yalanlar sağım solum acılarda
Hoşça kal gidiyorum bu akşam sonsuz uzun yolculuklara..
Mevsimlerden meltem aldım karayeli durdursun diye..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!