Sensizliğimi giydim
Sessizliğim kadar yakışmadı
Bir göçmen kuşum
İki karga dalda beni alkışladı
Acılar içindeyim
Göç başladı
Mesele bir gönül kapısını çalmak değil
Kapısı olmayan bir gönül de olmaktır
Mesele bir gönül de olmakta değildir bazen
Gönül de olmanın gereğini ortaya koymaktadır
Gemiyi ayakta tutan da sudur
Batıran da....
Beynimde bir düğmeye basılmış gibi
hep seni düşünüyorum
Bilmem sende beni düşünüyor musun?
Kendimi Hattuşa'nın tepelerinde buluyorum
hafif bir ağrikesicinin yerini alıyor
doğayla buluşmalarım
Perdelerini çekmiş güneş
Bu günde
Hava kapalı
Güneş görmeyen tepeler
Mutsuz ve ağlamaklı
Düşündü geceleri
Hayal edebildiğin kadarsin
Önce yaz isteklerini
Sonrada çiz
Bekle
Tüm hücrelerinle hisset
Nasıl sana geldiğini göreceksin
peynir peşinde bir fare
Koşar azıcık yüzüne gülene
Açlığını hissettiği duygular
çeker tuzağa istemesede
hayata bağlayan şeyler
koparanlar olur bazen de
Birden gürledi gök
Çınladı yağmurun sesleri
Sessizliğin Çarşaf gibi yırtıldığı gecede
Hainliğini gece
Gümüş saplı bıçak gibi indirdi
isyanın nedenini
Kibirin padişah olmuş
gözlerin beni görmez
Bakışların ferman yazar
Benden başkası bunu bilmez
Okyanuslarda yitik bir gemi gibiyim
Sana uzak mıyım ?
Elde etmek
kaybetmek demektir sevdiğim
bir varlığı değersizleştiren
sahibi olmaktır
Elde edemezsen aşk olur
Teslim alır seni
Nedir bu telaşın
Nedir bu hayatla kavgan
Kurtarmaz seni biriktirdiğin paran
Bak işte gelen ölüm
Ayrılık kapıda herşey yalan
örter bir gün senide toprak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!