Yolcusu insan
Seyahat edilen yer, bu dünya
Bir gezinti, seyrangâh yeri
Yol ise, tâ Ruhlar aleminden başladı
Ana rahminden, bebeklikten, çocukluktan,
Gençlikten, ihtiyarlıktan, kabirden, haşirden, mizandan,
Anadolu’nun kuruluş harcında, var yeri
Bir efsanedir, iklimi soğuk, güzel şehri
İçinde, tarihi yaşatan mimarileri
Dün olduğu gibi, bugün dahi yok benzeri
El dokuması; kilimi, keçesi, halısı
Yar Trabzon, can Trabzon, aşk Trabzon
Medeniyete ev sahipliği, yapan Trabzon
Zengin kültür mirasıyla, diyar Trabzon
Yeşille mavinin kucaklaştığı, yer Trabzon
Sümela, Vezelon, Kuştul Manastırlarıyla
Şair-Yazar Vahittin Bozgeyik Anısına
Vahittin abisiydi O, Barak ve Antebin
Ayrıldın aramızdan, gönüllerde hayalin
Hesapta yoktu, böyle sessizce terk edişin
İçimizdesin hep, okunurken eserlerin.
Yaşanan şu dünyada, yaşamalı Türkçemiz
Aş, ekmek, su gibi, dini ve dili bilmemiz
Varlık sebebimiz, O’nunla ben’ler olur biz
Uyanık olalım, gelen bizim, genç neslimiz
Zamanıdır tam, yaşayan Türkçeyi korumak
Sevmek sevilmek, ne de güzel kelimeler
Öyle sıralanmış ki, alfabedeki bu harfler
Geçse de günler seneler, daha nice ömürler
Unutulur mu hiç? Seven sevilen gönüller
Sev bizi, sevdir bizi, sevindir hepimizi
Karaman ilinin, şirin, güzel beldesi
Anadolu’nun, tarih kokan bir yöresi
Zamanla olacak, turistlerin köşesi
Adı Kazancı, yurdun gururu, neşesi
Ne güzel yeri, bakar Göksu vadisine
İstanbul can, İstanbul yar, O; ulu bir çınar
Salmış kollarını, gölgesi her yanı tutar
Ta ezelden beri, tarih, medeniyet kokar
Ah İstanbul, uğruna ağlayan çok gözler var
Necip milletim, seni hep sevdi ve sevecek
Selam sana, selam sana Ey Nebi
Öğretti Âleme, ilmi edebi
Nefsin bilmeyeni, ettin mürebbi
Güzellerin güzeli, Can Muhammed
Ey Mekke, kâinatın güzel çölü
Hazreti Muhammed, O’dur bizim efendimiz
Adını andıkça, huzura erer kalbimiz
Zor geliyor bu ümmetine, yaşamak sensiz
Razı olursan bizden, sonsuz hamdler ederiz.
En güzelini her şeyin, öğrettin bizlere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!