Ellerin bahar mıdır Mahsa
Saçlarına konan serçeler midir yoksa
Şimdi nefesinle dolu sokaklar
Dağ kükredi
Gök kükredi
Sonra
Bir kadının gelin fotoğrafları
Gökyüzüne bağlanmış mendillerdir
Gizli kalmış göz yaşları
Ayrılık da birleştirir insanları.
Tutuklu kalmış sevdalar vardır
Akşam karanlığı basınca
şehir kulübünde biriç oynardı babam
Dünden farkı yoktu yarınların
Rahat uyanabilir mi insan sabaha
Oturup içinizden şiir yazmak geçer mi
bir hücreye kapatarak kendinizi,
Ne desem bilmiyorum
Nefesimi tutuyorum
Enkaz altında gözlerini bebeğin unutamıyorum
Üşüyen ellerini, yalnızca ellerini
Tonlarca ağırlık var
Bütün kötülüklerin ağırlığı
Ayakların üşümüşse
Nereden giriyor bu soğuk hava
Bu tedirginliğin hangi aralıktan
Doluyor içine?
tepetaklak bir maviyim artık
çocukluğumdan fırlamış bir çelik gibi
çomağı tutan kim?
yaşımı gizledim bir ağacın oyuğuna
hayatımın iki kıyısı var
eski şarkılar söylenir bir kıyıda
En uzun gecenin ayazına bıraktım kendimi
Neredeyim, hangi zamandayım
Yanıp sönüyor kafamda belirsiz bir ışık
Bırakıp kendimi sel gibi boşalmış
Kara sulara, eşitsizliğin bedeliyle
Yaralı engelleri kırmalıyım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!