Mehmet Akif Ardıç (Akhenaton), Adana'da doğdu. İlkokulu Fatih Mehmet İlkokulu'nda okudu. Genç yaşlarda bilgisayar programcılığı, yapay zeka yazılımları ve amatör olarak şiir ile ilgilendi. 1991'de Milli Eğitim'den yüksek puanla "Bilgisayar Programcılığı" sertifikası aldı. 1995'te Adana Mehmet Kemal Tuncel Lisesi'nden mezun oldu.
1997'de Kahraman Maraş Sütçüimam Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü kazandı. İlk şiirleri, Ayna edebiyat dergisi ve Milli Gazete'de yayınlandı. Lisans tezini "Tolstoy'un Romanlarında İnanç Motifleri ve Hıristiyan Anarşizmi" üzerine yaptı. Öğrencileriyle amatör olarak "Kardelen" Edebiyat ve Sanat dergisini çıkardı. 2007'de askerlik dönüşü Website tasarımcılığıyla ilgilenmeye devam etti. 2007'de amatör olarak Gizliilimler.tr.gg'yi kurdu. 2012'de Akhepedia forum sitesini kurdu. 2015'te ilk şiir kitabı "Bir Yürek Yangınıyken Sen İçimde"yi yayınladı. Şu anda Adana'da yaşamaktadır ve açtığı Gülikindileri Web Group siteleriyle ilgilenmeye ve amatör olarak şiir yazmaya devam etmektedir.
Youtube Kanalı: https://www.youtube.com/@Akhenaton41
Şairin websitesi: http://gizliilimler.tr.gg
Eserleri
1. Tolstoy'un Romanlarında İnanç Motifleri (2004)
2. Bir Yürek Yangınıyken Sen İçimde (2015)
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!