Mehlikâ Şiiri - Mustafa Atiş

Yüzün aydan güzeldi, ay seni kıskanırdı
Ben mahzen-i esrardım, sen âşikâr şâhika
Işık sana vururken buluttan utanırdı
Aşkını al yağmurdan saf yüreğimde yıka
Mehtabında üşütme, gel sar beni Mehlikâ

Madem karar vermiştin, yaralı bırakmasan
Ya buzdan adam yapsan, ya çerağ gibi yaksan
Şiirlerimden başka eğer yanımda yoksan
Seni sensiz yaşamak yıkar beni Mehlikâ
Düşlerime kar olsan yakar beni Mehlikâ

Eğer gönül kafesin kapandıysa ruhuma
Ne çıkar her şafakla güneş doğsa ufkuma
Ben kal diyemesem de, sen aldırma lafıma
Gidişin bir dehlize sokar beni Mehlikâ
Aşkın kilidini aç, çıkar beni Mehlikâ