Meğer Şiiri - Keşfi Çamaşuvi

Yalanı doğru söylermiş, meğer insan kendine.
Olanı değil, olmasını istediklerini dolarmış diline.
Hep bir yanı eksikmiş nedense, ispatı kimeyse.
Hep birşeylerin peşinde, hep acele, nereye, kime.

Meğer söylediği yalana inanır da yaşarmış insan.
Meğer insanın düşmanı ve dostuymuş zaman.
Meğer nefes alır verirmiş hiçbir şey anlamadan.
Yaşayanlar varmış insanlar arasında, insan olmadan.

Sanamı kaldı alemin derdi, nice Alimler geldi geçti.
Ne sözler ne şiirler söylediler, kıymetini kim bildi.
Meğer insan en çok en sevdiği yalanları dinlermiş.
Meğer insan, insan gibi yaşayamadan gidermiş.