Meftun bir kederle arıyorum seni rakı masalarında
Meftun bir edayla dolanıyorum Manisa sokaklarında
Uyuyamıyorum geceleri kokunu anımsamadıkça
Çekiliyorum kokuna, kendimi durduramıyorum
Özleminle eşdeğer yalnızlığım ne belaymış
Ellerim şarjörü boşaltır, gözlerim doldurur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta