Medyen Şiiri - İsmail Ecem

Bir uğultu koptu dizlerin bağı çözüldü.
Çığlıklar gecenin sessizliğini ürküttü.
Sonra bir sessizlik kapladı yer yüzünü,
Sanki hiçbir şey yaşanmamisti herşey bir rüyadan ibaretti.
Dükkanlar bomboştu, evlerden yemek kokusu gelmiyordu artık.
Kibir ve küfür sırra kadem basmıştı, ortalıkta sadece ibret geziniyordu.
Bu sessizlik hayra alamet değildi,
Çığlıklar ise şerri çağırmanin bedeliydi.
Yok olup gitti tüm yaşanmışlıklar geriye pişmanlık ve hüzün kalmıştı.
Kimisi yoklukla sinanirken kimisi sabırla tükenmekten kurtuldu.
Nitekim herkes payına düşeni almıştı!