Bir uğultu koptu dizlerin bağı çözüldü.
Çığlıklar gecenin sessizliğini ürküttü.
Sonra bir sessizlik kapladı yer yüzünü,
Sanki hiçbir şey yaşanmamisti herşey bir rüyadan ibaretti.
Dükkanlar bomboştu, evlerden yemek kokusu gelmiyordu artık.
Kibir ve küfür sırra kadem basmıştı, ortalıkta sadece ibret geziniyordu.
Bu sessizlik hayra alamet değildi,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta