Sevda oduna düşüp yanmağa çâre bulunmaz,
Her nefesim âh ile dolup taşar, dinmez.
Bir nigâhın âleminde kaybolur aklım fikrim,
Dilde söz, gönülde sır; sana erişmek mümkün olmaz.
Gözlerin mehtâb-ı şeb, ben gecenin garîb yolcusu,
Kalbim, kapında ser-ser olup bekleyen âmâde.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta