Mecnûn’a gülerken, ben mecnûn oldum.
Sahralarda değil, sende kayboldum.
Tükendi takâtim, artık yoruldum.
Kalb çılgına döndü, fikre isyankâr,
Ruhum sukûn etti, beden günâhkâr.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta