Bir meçhulde,bir meçhule gidiyorum,bir meçhulle,
Ve sessizce....
Yol kenarında hızla yanımdan geçen gölgelerin eşliğinde,
Derin bir sessizliğe...
İhtiyaç duymadan kimseye,
Kırarak zincirleri,kelepçeleri,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Yaşamın kendisi...Koca bir MEÇHUL.
Herkes gibi sizde meçhule....İyi yolculuklar...
Cılız da olsa bir mum ışığı olsun....Adımlar ışığa doğru basar.
Şiirleriniz hissedilir. Daha çok yazmalısınız....Ara vermeyin....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta