Karanlıkların en kuytusunda yazıyorum bunları sana
Bilmesemde şimdi nerede olduğunu,
Hissediyor değdiğin dudaklarım
Şimdi sen Yoksun!
Belki dinmiş bir fırtınanın eteklerinde
Belki de hiç kimsenin hayal edemeyeceği bir bahar Akşamındasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




:(
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta