9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sebepsiz değildir, dolunaya özenmenin,
Vahaların göbeğinde pişip, şu deme ermesi.
Nimet diye çağırır, şöleni kadimler,
Sümerliler, Akadlar, Asurlular.
Saygı duyarlar, sini gelip giderken ikrama uyarlar,
Ziyafete inanmaya bağlı olarak tamamlıyor,
Öğünlerini tüm faniler de.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta