bir geminin iki intihar yolcusuyduk. Başımızda esince o deli poyraz, kendimizi çıkılmaz bir girdabın içinde bulduk ansızın. Belki tatlı ve güzel bir rüyaydı ama rüyanında bir sonu vardı şüphesiz. Ve şu anda ikimizde ayık ve dönüşü olmayan bir yolun ve kaptansız bir geminin içinde farklı kamaralardayız. Tek tesellimiz uçaşan martılar ve dinmek bilmeyen mavi dalgalar.
Öpüp koklayamadan gülbenizli sevgilinin tenini
Limanına terkedilmek yalnızlık rıhtımının
Üzerine üşüşen binbir kaygı, binbir telaşla
Murada eremeden uyanmak tatlı bir hülyadan
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta