Mecalim yok Şiiri - Cân Cân 2

Ne kadar yürüdüğümü bilmiyorum
kendi içimde;
nefesim kesilince fark ediyorum
gecenin uzunluğunu.
Ne kadar baksam da önüme,
her defasında kendi acılarıma basıyor ayaklarım.
Sana söyleyemiyorum ama
canım çok acıyor benim.
İçimde bir sonbahar var sanki;
yaprak yaprak dökülüyor hayallerim.
Koşup yakalamaya bile mecalim yok
savrulurken rüzgârda.
Her gidiş biraz daha tüketiyor beni.
Her sessizlik biraz daha uzatıyor geceyi.
Beklesem de bir türlü sabah olmuyor.
Dünya ağır geliyor omuzlarıma;
taşıyamıyorum...
@dressiz mektuplar ✍️✍️@dsız..