Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yaşlandıkça tecrübe, bilgi artıyor. Biriktiriyor, birikiyor. Birikirken kendini daha iyi tanıyor, yönlendiriyor insan. Öncelikleri değişiyor. Yılların neredeyse ışık hızıyla daraldığını hissetmek, tüm an’larını aşık olduğu işe öncelik vermeye yönlendiriyor. Yüreğin, gözün dilini tuvallere, şiirlere, yazılara taşıyor. Tabii ki, kendimden söz ediyorum. Konuşmayı pek sevmem, gerilmeyince… Düşüncelerimi sözler zayıflatıyor diye... ******* Resimlerimde söze dökülemeyenleri, b ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!