Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Yaşlandıkça tecrübe, bilgi artıyor. Biriktiriyor, birikiyor. Birikirken kendini daha iyi tanıyor, yönlendiriyor insan. Öncelikleri değişiyor.
Yılların neredeyse ışık hızıyla daraldığını hissetmek, tüm an’larını aşık olduğu işe öncelik vermeye yönlendiriyor. Yüreğin, gözün dilini tuvallere, şiirlere, yazılara taşıyor.
Tabii ki, kendimden söz ediyorum. Konuşmayı pek sevmem, gerilmeyince…
Düşüncelerimi sözler zayıflatıyor diye...
*******
Resimlerimde söze dök ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!