Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Özgeçmişim
Yıl 1955,mevsimlerden bahar, kendisinin bu gün bile acısını unutamadığını söylediği, ebenin attığı şaplakla çığlığı yayılır, Malatya-Arapkir’in Alıçlı (Hastek) köyünde yaşayan Zengin ailesinin evinden. Mazlum koyarlar adını,adınla yaşa derler…
Okul çağına eriştiğinde hala aynı köydedir Mazlum Zengin.İlk öğretimine orada başlar yine orada bitirir.Okumak onun için olmazsa olmazların başında gelse de yaşam koşulları okul ve iş arasında seçim yapmaya ...
