9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Zulmü gören mazlum insanların,
Ruhsal duvarları, yıkıktır hep.
Derin boşluk çıkar içlerinde,
Gizli mabetleri sarsılırken.
Dinmeyen ağrılar, başlar her an,
Çaresiz sızılar, sarmalar hep.
Şu acı gerçeklik, silinmez ki,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta