Maziye Mektup Şiiri - Osman Akçay

MAZİYE MEKTUP

Gurbetin elinde kalmışım yetim
Kâğıda dökülür her bir niyetim
Sılaya ulaşmak benim diyetim
Postacı yolunu gözlerim anne

Mürekkep kurudu hüzün yazmaktan
Yoruldum hayali hayra yormaktan
Vazgeçtim kadere soru sormaktan
Mektubun ucunu közlerim anne

Satırlar içinde bir ince sızı
Gönlümde sakladım baharı yazı
Gözümde tüterken köyümün tozu
Maziye karışır izlerim anne

Zarfın kenarını yaktım özlemle
Dertleştim tüm gece dilsiz kalemle
Sanki konuşurum bütün âlemle
Seni anlatıyor sözlerim anne

Selamlar yolladım kuşkanadında
Bir buruk his kalır mektup tadında
İsmin hecelenir her bir yâdımda
Hayalin önünde dizlerim anne

Vuslatın müjdesi bir beyaz kâğıt
Yüreğimde biter her türlü ağıt
Dumanlı başımdan dertleri dağıt
Sonunda gülecek yüzlerim anne

Uzaklar yakınmış mektup gelince
Ruhum huzur bulur hep ince ince
Bir evlat sevgisi essin gönlünce
Seni her anımda özlerim anne

Seğmenoğlu elbet biter bu sürgün
Kavuşuruz annem bizler de bir gün
Yeter ki kalmasın yüreğin üzgün
Duyduğum elemi gizlerim anne

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)