Maziden İstikbale Doğru

Zamânın sinesinde bir kudretli, heybetin,
Ne bir cevher kaldı şimdi ne de bir izzetin,

Ne pîr kaldı irşâdda, ne gençlikte bir cevher,
Bir milletin rüyası, düşüp kaldı bu sefer.

Ne ecdâdta bir celâl, ne evlâtta bir minnet;
Ne secde var alında, ne kalplerde bir hikmet.

Kıyâfet süslü püslü, kalplerde yok bir nazar,
Ne hürmet var, ne hayâ; dile dolmuş yalanlar.

Söz yalan, niyet kötü, utan şu hakikattan,
Cehalet içmiş ruhun, ne ilim var, ne irfan.

Kitâb sat, hayâyı at, bir şöhret ol, ve kazan,
Bu millet muallimdi, şimdi olmuş şaklaban.

Mürekkep içmez nesil, sosyal medyayla sarhoş,
Had bilmeden zıplayıp durmakta hep boşıboş!

Anne kaçar evlattan, ve evlâdı babadan,
Asrın insanı ruhsuz, bir maske var sıradan.

Kanla yıkanan vatan, hep satıldı ucuzdan,
Diziyle uyutulduk, uyanmadık uykudan!

Haram helâl karıştı, rızık meçhuldür artık,
Bu cemiyet binaydı, şimdi viran bir atık.

Ne olur bir sabâh ver, doğsun ufuktan Güneş;
Silinsin gözden yaşlar, yansın kalplerde ateş!

Ey Rabbim, rahmetinle bir ışık göster bize,
Bu millet mahzun artık, kaldık öyle biz bize,

...andelip...