Maziden Bir Hatıra Şiiri - Abdulkadir Tu ...

Mutluluk,
kısa bir yolculuktu.
Hayat denen tarlada adeta korkuluktu.

Keder,
uçsuz bucaksız bir bölgeydi.
Zeval vakti güneşte uzayan bir gölgeydi.

Öğrenci yurtlarında paslı bardaklarla içtiğim çaylar gelir aklıma.
İki günde bir kurtlu nohut sulusu
Ve gurbet
Ve hasret
Kucak dolusu.

Benden ayrılmadı yoksulluk.
Peşimden gelir beni izlerdi.
Altı delik kunduram
çoraptaki yamaları gizlerdi.
Akşamları gözyaşlarımı saklardı bitli yataklar.
Yüreğimde
yangınlar,
krizler,
ve ataklar.

Saat on dedi mi uyuma vakti.
Işıklar birdenbire sönerdi.
Karanlıkla birlikte
bir sessizlik çökerdi.
Büyük bir gürültüyle kapanır demir kapı
adeta kabristana dönerdi koca yapı