Mazideki İzlere Şiiri - Anla Despina

Bu ne sevdadır, bu ne aşktır
Özlemek bizim taşıyabileceğimizden ağır geldi
Kalbimi ellerinde bıraktım
Sorma bana da nasılım bilmiyorum

Bir güz yarası açıldı yüreğimizde
Sustuk kaldık öylece
Sana doğru attım adımlarımı
Bir küçük tebessüm aldı yüreğimizi de

Yükselişler için uzatmadık mı ellerimizi?
Bilmez miydik sisli tepeleri
Hangi dağ eteğini görür?
Gönlümüzdeki bu aşk gökyüzü olurdu bize

Kovduk yanıbaşımızdan
Ağladık gizlice yıldızlar şahit
Okunan ezanlar da kaç kez yalvardık
Biz kaç kez daha vurulduk kaç kez yenildik

Sevdik ilk defa sever gibi sevdik
Tattık aşkların en güzelini de senin elinden,
İçtik buğulu sevda şarabını dudaklarından,
Uğurladık da en bir yürekten

Kandırmasın bizi bu tatlı yalnızlık
İnsan bir kere sever
Ah insan yenilir bir kere
Bırakıp gidilmez aşk soğuk mermerlere

Ölüm var baş ucumuzda kaçamam
Soğuk toprak bedenimi sarmadan
Seninle olmalıyım
Nefes almak istemiyorum seninle ölmeliyim

Bir insan kaç kere ölür?
Kaç kez dirilir bu hüznün kucağında
Bu bağırışlar ne zaman susar içimde
Ben ne zaman kaldım bu yangının içinde?

Her bir gülüş bir bıçak yarası yüzümde
Acılı bir anne içimdeki sessizlik
Hangi dilde anlatılır ki bu öfke
Kaç bedende yok olur bu boşluk

Unutuldular sonsuzluk yolcuları
Şimdi yarım kaldık sen gidince
Aşk sahnesinden atıldık
Biz de bir öykü olduk heyecan dolu.

Maziye karıştık biz de şimdi
Verdiğimiz sözlerimiz kayıp
Şimdi biz yok her şey sen ve ben
İki ayrı karmaşık dünya.