Issız karanlık ve bir o kadarda yapayalnızdı gece
Nihayet sona erdi hava aydınlamakta
Seni düşünüyorum istemesem de
Kahvaltıma eşlik etsen, hani geliversen şimdi
Söz veriyorum çayını ben demleyeceğim
Yumurtanı da kaynatacağım,
Ekmeğine reçelini de süreceğim söz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
