Mayıs yağmurları yıkıyor Yirmiyedi Evler yokuşunu…
Ağır ağır yürüyorum; sanki benimle birlikte bu şehir de yoruluyor, susuyor, eskiyor.
Yağmur yağarken daha çok seviyorum burayı. Çünkü yağmur, insanların sakladığı ne varsa ortaya çıkarıyor. Kaldırımların kirini, göğün pasını, insanın içindeki kırgınlığı…
Başımı çevirip birkaç sokak aşağı bakıyorum.
Seninle kurduğum bütün hayalleri, çamurla birlikte akıp giden yağmur suyuna bırakıyorum.
Bir süre izliyorum…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta