Maya Tutmayan Göl Şiiri - Mine Yılmaz Se ...

Birgün bütün iyi niyetim kesilecek
maya tutmayan bir gölde ben olacağım...
Umur denen şeydi oysa umuda bağlayan
pamuk ipliği sandığımız urganlar ile...
Niye dağıldı bilyeler sabah sabah
Ve niye ahenk yok kuşlar arasında
Yoksa onlarda mı kaos içinde?
Lavanta bahçesinde sanıyorken hayallerimizi sorgusuzca çöllere iten kim?
Hangi Nemrut?
Hangi Firavun?
Yoksa ben mi çok safım?
Bayım niye bu duygu iğfali?
Anne kim bu kimsesizliğimi boğan adam
Artık kimsesizliğim bile yok?
Gözler niye böyle kuş ölüsü dolu?
İnsanların gözbebeklerine bakamıyorum artık
Umudu ölmek midir bu anne?
Yoksa bir minik düş cenazesi mi?
Kursağım şiir doldu yine
Yazılmak isteyen ne çok kelime varmış?
Bilmezdim söz söz ölünce anladım
Hepsi beyaz kağıda sarılıp
"Göm bizi. " der gibiydiler.
Şiirler bayım belki de hepsi birer söz cenazesi
Yazarken son kez yıkadım merak etmeyin.
Hepsi artık birer ölü
Zararsızlar korkmayın...
Sevemezler onlar...
Sevip yazan bendim...

Mine Yılmaz Sevinç
18 Ocak 2026
11:07