3.12.1994 İzmir/Konak
Öyle doldurma ateş alır.
Barutunun bilekte tozu kalır.
Huyu suyu bilinmez,
Elde dökülmüş, dengesiz.
Toprak ilk nişanıymış atmış.
Gümüşten bir mavzer yaratmış.
Kökü bir zaman toprakmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet...
"Silah bu!"
Bakarsın "in, cin" doldurur,
Dolusu bir kişiyi, boşu ikiyi korkutur!
Oynanmaz,
Olur olmaz omza konmaz,
Muhabbeti bile akla şer,
Allah muhafaza şeytana uydurur!
...
Dile kolay...
"Mauser", olmuş bizim dilimizde "mavzer..."
Alman işi... sağlam, kullanışlı, bir devrin "keskin nişancısı..."
Sanırım şiire,
Bir "uyaranın" etkisiyle konu oldu...
Üretken,
Giderek daha derinlere inen genç şair...
Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta