Maviye Konan Hüzün Şiiri - Rabia Dilik

Gökyüzü derin bir nefes alır,
Deniz usulca fısıldar adını.
Gece olunca maviye konan hüzün
Sayıklıyor adını yanı başımda.

Ne bir vedadır bu,
Ne de kavuşmanın sevinci.
İkisi arasında bir salıncak misali,
Bir ileri, bir geri.
Ve bazı vedalar
Sustukça hatırlatır kendini.

Çünkü unutmak dediğim şey
Sadece avutmakmış kendimi.
Çünkü unutmak dediğim şey
Aslında hala sevmekmiş seni