Hatice Elveren Peköz
Ey Deniz,
Bakıra çalan göğün maviliğinde yoksun!
Varla yok arasında sensiz ve sevgisizim.
Kayıp şehirlerin çıkmazında,
Çocuk düşlerimi saltığa çıkardım, bil!
Yoksan, ölüm çok yakınımdadır.
Yoksan, mavi düşlerim ilk fırtınayla yollara düşecektir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta