Sonsuzluğun bahar dalları gözüne iz çektiğinde,
Bulutsu serinliğin düşerdi Ay'ın düşüne.
Hiç kimsenin açmadığı,açamadığı kapının
Arkasındaki saklı Su'ydun sen.
Ruhun,martıların ayak izlerini takip ettiğinde,
Sıcak duygular ellerinde,
Hep yitirmeyip sürdürdüğün bir masal vardı dilinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta