Mavilikler Şiiri - Mahlas Ufk

Bir eğlence tufanıdır kopar penceremin dışında.
Daha sahillerden gelir dalga sesleri
Hani hzuur verirdi deniz.
Artık sadece intiharı...
Bir de vapurdaki günleri hatırlatır bana.
Maviliklere bakardık hayaller atardık martılara
Elimizde ne kaldı şimdi kuru bir simit
Eski tadı olmayan bir renk
Anlamını yitirdi deniz.
Sarılırdın bana sözlerini duymazdım
Hissederdim.
İnanırdım.
Tapardım.
Tanrıya karşı gelirmişcesine severdim seni.
Herhalde kıskandı mutluluğumu
Yanında benim kadar mutlu hiçbir varlık görmemiştir ki.
Ondan mı aldı seni benim kollarımdan?

Penceremin dışında bir eğlence
Gülme sesleri, sarılmalar, şen şakrak bir şeyler oluyor dünyada anlaşılan
Biz neresindeyiz şimdi bu dünyanın?
Dün bu kadar yakınken mutluluğa
Nasıl şimdi intihar edebildi içimdeki herşey
Dalga seslerinden duyabiliyor musun sevgimin çığlığını
Çırpınıyor sana ulaşmak için ama sen ?
Sen neredesin sevgilim?
Boğuluyorum bu denizde.
Çıkamıyorum tüm çırpınmalarıma rağmen.
Bırakıyor musun beni böylece ölüme?

Bir eğlence tufanı var pencerenin ötesinde.
Nereden geliyor bu kadar hayalin kokusu.
İnsanlar birlikte mutluyken,
Onların safındayken,
Bizi nasıl ayırabildin?
Maviliklere bakarken kurduğumuz herşeyi nasıl parçaladın?
Martı sesleri duymaz mısın şimdi?
Aklına gelmez mi denize bakarken kaç hayali boğdun bu sularda?
Şimdi ben yokken maviler daha mı güzel?