Çukur Şiiri - Mahlas Ufk

Çok yol kat etmişken bir çukur çıktı karşıma.
Aşkımdan o kadar kör olmuştum ki.
Düşüverdim ve sen beni kurtarrısın sandım
Ki ... üstüme toprak attın.
Çabalayacak ne kalmıştı ki artık.
Ölüme terk edilen ben değildim sadece
Hayallerimdi hayallerimiz sandığım.
Geleceğimdi geleceğimsin derken
Sessiz sedasız öldürmek istedin beni belli ki
Suskunluğundan bunu anladım.
Yavaş yavaş üstüme atarken sen toprağı
Tek tek neleri kaybettiğimizi görürken
Kaybettiğimi desem daha mı doğru
Çünkü sen beni gömerken daha fazlasını kazanacağını düşündün galiba.
Dünyayımızı ben berbat bir hale getiriyordum değil mi?
Dünyanı mı demeliydim yoksa?
Artık daha mı güzel herşey daha mı aydınlık
Gelecek artık daha mı umutlu
Daha mu mutlu insanlar sen daha mı huzurlusun.
Toprağın altı sıcak derlerdi oysa
Şimdi o kadar üşüyorum ki
Zaten kımıldayacak halim yoktu.
Yatacağım yeri hazır ettiğin için teşekkür ederim.
Yine beni düşünmüşsün bak
Sen üstümdeki toprağı kaldırana kadar bende seni düşüneceğim sevgilim.